Dualism

An old well

Deep as death

A net on top

Of metal it's made

A sign of danger

A barrier for protection

An old well

Deep as death

A net on top

Of silk it's made

A sign of welcome

A barrier for attack

Bound Beasts

Chains bind the beasts,

as they tussle with each other

Clad in their finery

High above the ground

They look Grand and mighty

But shackled they are

By greed and pride

The elephants though look resplendent...

Safe in Stone

A mother standing tall

Newborn on hip

Smile on lips

Baring her breast

Pallu of stone

Fixed in time

Otherwise

would have been snatched

To cover her breast

or uncover both

We the Beheaded

Sculpted in stone

Is it history?

mythology?

past?

future? 

I fear it is the present ....

चुनाव - एक परी कथा

                                                                                   Based on the above art prompt by Shweta Ektare and Bullock Cart Poetry
                                                                                               
सुंदरसी हे एक परी, नाम हे उसका "भारती"
सदियों से संसार को वो आयी हे सजाती
पूरी दुनिया में हे अपने रंग भरती, भारती
पर, पर पे उसके कहियों ने किया वार
ना मानी उसने हार, लड़ती रही, उड़ती रही
की गयी पर वो पिंजरे में कैद
साहसी शेरों ने फिर था उसे छुड़ाया

पर, पर थे उसके घायल
थी उसे जरुरत साथी की कोई
राजसी सा पंछी एक आया
ऊँची उड़ान का सपना दिखाया
फुर्तीला, चोखा, चौड़ी छाती, प्रखर आवाज़
गले में उसके चाबियों का गुच्छा
खोलूंगा हर दरवाज़ा में
रक्षा तेरी करूँगा में
वादा था उसका

परी ने कहा ये हे मेरा संविधान
उड़ना होगा इसके अनुसार
पर क्या खोल पाया वो दरवाज़े?
या बंद किये उसने और?
क्या हे उसका विश्वास परी की किताब पे?
या लिखनी हे उसे कोई और ही किताब?
सच हे उसने उडाया हे परी को कुछ ऊंचाइयों पर
पर क्या उड़ा सकेगा वो उसे और?
बिना काटे और किसीके पर?

और भी हे पंछी उड़ने और उड़ाने को तैयार
गरुड़, उल्लू, बाज, गिद्ध
खोट तो सभी में हे कुछ ना कुछ
दुनिया की आँखें हे लगी उड़ान पे परिकी
रही हे वो पुकार हमें
मांग रही हे मदत हमारी
कौन सा पंछी ले जाएगा उसे सुनहरे बादलों के बीच?

चुनाव में चुनिएगा ज़रूर

Pedi-Cure

I click our feet,
wherever we go
on sand, in sea,
on mud, on grass
My feet are ugly
large and flat
Yours are ugly too
but click them I do
on sand, in sea
on mud, on grass
Because together you see
our feet are beautiful
warming each other
on nights that are cold
tickling away sorrows
absorbing our travels
always ready to wander
yet helping us stay rooted
in each other...

आमची "सुरी"ली कथा

Listen to the audio on https://www.dropbox.com/s/e6bld912ohpi8bm/Amchi%20surili%20katha3.wav?dl=0
for a better effect

मागे एकदा आई, मम्मा आणि काकूंने माझ्या किचनचा ताबा घेतलेला

सणासुदीला असं होतंच, सगळ्यांची लुडबुड त्यातचं खरी गम्मत

तर आई म्हणजे सासूबाई, मम्मा म्हणजे माझी आई आणि काकू म्हणजे नवऱ्याची काकू जी वाटते आईच

"अहो कशाला मी करते", असं बोलत होते खरी

पण मनात अगदी हूश्श्श्श वाटत होतं

माझ्या काहीश्या अव्यवस्थित किचनमध्ये बिचाऱ्या गूळ शोध, डाव शोध करत होत्या

तर अशी ट्रेजर हंटची मज्जा घेत घेत जोरदार स्वयंपाक चालला होता

मी गुणीपणाचा आव आणून अधनंमधनं डोकावत होतेच

"ह्या सुरीला धाराचं नाही, साधी काकडी कापायला इतका जोर लागतोय"

हे अर्थात आमच्या मातोश्रींकडून, कारण सासरच्यांसमोर पण मुलीला लायकी दाखवायलाचं  हवी

हे बहुदा गरोदर असतानाच्या रूल बुक मध्ये शिकवत असतील

हळूच त्या तक्रारीला दुजोरा दिला गेला

त्रिकुट अगदी संयुक्त होतं

मम्मानेच दिलेल्या सुर्यांचा सेट

एक सोडून चांगल्या सहा सुर्या होत्या

पण त्रिकुटाच्या "धारदार" च्या डेफिनिशन मध्ये एकही बसत नव्हती

त्यात नवरा म्हणतो "माझ्या सेफ्टीसाठी नवीन घेत नाही आहोत, हा हा ह"

मी झटदिशी त्याला आठवण केली "आपल्याकडे कोयता पण आहे! "

ह्यावर बाकी दोघी हसल्या, मम्मा मात्र डोळे वटारून पाहत होती

लाडक्या जावयाला धमकी दिल्याबद्दल

असोत, तर मुद्दा हा की, काय बरं मुद्दा होता?

हां, "सुरीला धार नाही" हे अगदी, "चुकीला माफी नाही ", च्या टोनमध्ये मातोश्री म्हणत होत्या

मी आपलं लगेच यमक जुळवायला लागले,

"सुरीला माझ्या धार नाही,

कापले फार जात नाही,

आरपार सुरी जात नाही,

तुमच्या सुर्यांच्या ऑन पार नाही!"

पुढे आवाज आला,

"आपल्या घरात बार नाही,

आपल्या किचनला दार नाही,

बायकोचं डोकं गार नाही,

तिची कधी होते हार नाही,

तुम्ही लहानपणी दिला तिला मार नाही,

दातांना लावली तिच्या तार नाही,

कुठलेच पाळत आम्ही वार नाही

क्विड सारखी दुसरी कुठली कार नाही!"

हे अतिशय अर्थपूर्ण शहाणपणाचे मोती नवरोबाच्या तोंडून पडले होते

आमचं काव्य ऐकून

तीन बायका तीन सुऱ्या घेऊन समोर उभ्या होत्या

अर्थात, त्यांना धार नसल्याने आम्ही सेफ होतो

त्रिकुटाच्या त्या विझिट नंतर लगेच धारदार सुरी घेतली

दुकानातल्या दिव्याखाली चकाकत होती

मी मुठीत घेऊन तिला निरखून पाहत होते

बाजूला पहिलं तर नवऱ्याला घाम फुटलेला

पण मी त्रिकुटाच्या शब्दाबाहेर नव्हते

आणली सुरी विथ धार

इन आवर किचन विथ नो दार

तो दिवस आहे आणि आजचा दिवस आहे

पांढराशुभ्र कटिंग बोर्ड लाल झालाय

फूड कलरिंग टाकल्यागत लाल अन्न जेवतोय

लवकरचं आम्ही वामपायर होणार आहोत

हाताच्या नशिबाच्या रेखांची रडून रडून राखी झालीय

शेजारच्या मेडिकलवाल्याने बँडएड्स विकून विकून बंगला बांधलाय

नाव ठेवलंय "सुरीकृपा"

घाम जाऊन जाऊन नवरा डिहाइड्रेट झालाय

"धारदार सुरी वापरायचं आपलं काम नाही

एप्रिल आला पण अजून खाल्ला आम्ही आम नाही

पंखा लावलाकी येतो घाम नाही

ब्रेडला लावत आम्ही जॅम नाही

जगात आज कोणी उरला राम नाही

धारदार सुरीचं परत काढणार नाम नाही!"

हा कोरस होता

असोत, कीबोर्डवर सांडलेलं रक्त पुसून घेते.....